Η Περίπτωση της “Αναγέννησης” του.

[sharronackley]

<br>Η περίπτωση του παραδοσιακού ελαιοτριβείου “Η Φάρος” στην ορεινή ενδοχώρα της Κρήτης αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχημένης αναβίωσης ενός ιστορικού αγροτικού μηχανήματος και της ενσωμάτωσής του στη σύγχρονη τουριστική και γαστρονομική οικονομία. Το ελαιοτριβείο, χτισμένο το 1932, είχε εγκαταλειφθεί τη δεκαετία του 1980 λόγω της μετάβασης σε σύγχρονες, βιομηχανικού τύπου εγκαταστάσεις.
<br>
<br>Η Πρόκληση:
Η βασική πρόκληση για την οικογένεια Παπαδάκη, τους σημερινούς ιδιοκτήτες, ήταν διπλή: αφενός, η διατήρηση της ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας του κτιρίου και του μηχανολογικού του εξοπλισμού (πέτρινοι μύλοι και υδραυλικές πρέσες), και αφετέρου, η μετατροπή του σε βιώσιμη επιχειρηματική μονάδα σε μια περιοχή με περιορισμένη τουριστική κίνηση εκτός της ελαιοκομικής περιόδου.
<br>
<br>Η Στρατηγική της Αναβίωσης:
Η στρατηγική επικεντρώθηκε στην “αυθεντικότητα” και την “εμπειρία”. Αντί να αποξηλωθούν οι παλιές μηχανές, αυτές αναπαλαιώθηκαν μερικώς για να λειτουργούν ως εκθέματα. Δίπλα τους, εγκαταστάθηκε μία σύγχρονη, μικρής κλίμακας, αγορά bitcoin ελλάδα φυγοκεντρική μονάδα, επιτρέποντας την παραγωγή υψηλής ποιότητας ελαιολάδου (early harvest, εξαιρετικά παρθένο).
<br>
<br>Το κλειδί της επιτυχίας ήταν η διαφοροποίηση των υπηρεσιών:
<br>Γαστρονομικός Τουρισμός: Δημιουργήθηκε ένας μικρός χώρος γευσιγνωσίας όπου οι επισκέπτες δοκίμαζαν διάφορες ποικιλίες ελαιολάδου συνδυασμένες με τοπικά προϊόντα (τυρί, παξιμάδια).
Εκπαιδευτικά Σεμινάρια: Κατά τη διάρκεια της συγκομιδής (Οκτώβριος-Δεκέμβριος), προσφέρονταν εργαστήρια για τον τουρίστα σχετικά με την ποιότητα του λαδιού και την παραδοσιακή πίεση.
Προβολή της Ιστορίας: Η αφήγηση της 90ετούς ιστορίας του ελαιοτριβείου έγινε το κύριο marketing εργαλείο, καλύτερο ανταλλακτήριο προσελκύοντας όχι μόνο τουρίστες αλλά και Έλληνες καταναλωτές που αναζητούν “slow food” επιλογές.

Αποτελέσματα:
<br>Μέσα σε πέντε χρόνια από την επαναλειτουργία, το “Η Φάρος” κατάφερε να διπλασιάσει την ετήσια παραγωγή του, ενώ το 40% του τζίρου προερχόταν πλέον από τις τουριστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες εκτός της κύριας ελαιοκομικής περιόδου. Η επιτυχία οφείλεται στην επιτυχή σύνθεση του παλαιού (ως έκθεμα και ταυτότητα) με το νέο (ως μέσο παραγωγής και εξυπηρέτησης), μετατρέποντας ένα εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό μνημείο σε ζωντανό πόλο έλξης για την τοπική οικονομία.
<br>

[投稿者]

投稿